شناشیر

فقط تا پايان اسفند وقت دارم سايه‌ها را شكار كنم. سايه‌هایی كه آرام آرام تمام شهر را در سياهی فرو برده‌اند. سياهی كه خزنده و با حوصله تمام روزنه‌ها را می‌پوشاند و هيچ كاری هم از دست ما برنمی‌آيد. سايه‌ها تمام فكر و ذهن مردم شهر را سياه كرده‌اند و تنها كاری كه می‌توانم بكنم ثبت اين جنايت است. می‌ترسم آخرين عكسی را كه می‌گيرم فقط سياهی مطلق باشد.

خيلی دلم میخواست تمام عكس‌ سايه‌های در حال تخريب و جنايت را برايتان روی وبلاگ بگذارم ولی تا اتمام كار چند ساله چيزی نمانده است و نمی‌خواهم يك داستان نيمه تمام را نشانتان دهم.

برای ثبت اين جنايات، سايه به سايه‌ی اين سايه‌ها می‌روم و تا پايان اسفند كه شرايط نوری شهرمان مناسب است می‌بايست شكار آنها را تمام كنم. هرچند سايه‌ها به كار خود ادامه می‌دهند و اهميتی به ثبت و عيان شدن جنايتشان نمی‌دهند.

نمایش کایوس کاری از رامتین مرادی بالف

عکاسی از تئاتر را دوست دارم. البته وقتی که عکاس یکی از ارواح سرگردان روی صحنه می شود.

شاید زیاد از حد غرق آخرین بازماندگان از مرگ شده ام. هر چیز جزئی و کوچکی از این نجات یافتگان برایم مهم است. این نجات یافته را ببینید.