شناشیر

مونا علیخواه عکاس بوشهری ساكن هلند در ايام نوروز مهمان شهر زادگاه خود بود. عليخواه از نسل اول هنرجويان انجمن سينمای جوان، يعنی سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۸ بود. شنيدن قصه مهاجرت و ادامه عكاسی در اروپا از زبان او نكات جالب و آموزنده‌ای را در پی داشت و ديدن عكس‌هايش بسيار لذت‌بخش بود. مجموعه عكس مرلين در آلمر نشان از عكاسی هوشمند و با تفكر داشت. تلفيق عناصر زمانی متفاوت در اين مجموعه، حضور شخصيت معروف مرلين مونرو از زمان گذشته در كنار معماری زمان حال شهر آلمر است. اجرای دقيق و ظريف اين دو عنصر متفاوت زمانی عكس‌های زيبایی را بوجود آورده است.

مجموعه عكس مرلين در آلمر اينجا ببينيد.

بعد از سال‌ها توانستم منتخبی از ۲۳ سال عكاسی سياه و سفيدم را بصورت حرفه‌ای اسكن كنم و اميدوارم كه تا آخر سال كتاب عكس‌ سيم‌ها و سايه‌ها چاپ شود. ۱۰ سال قبل به همراه دوستی كه نگاتيوها را برايم اسكن كرد برای اولين بار كلبه پيرمرد را در دل جنگل پيدا كرديم و از آن پس كلبه و خود پيرمرد برايمان جزيره آرام‌بخشی شد كه در هياهوی زندگی روزمره هر چند سال، چند روزی پناه‌گاهمان می‌شد. ديدن اسكن چند فريم نگاتيوهای اين دوست از اولين آشنايی‌مان با كلبه پيرمرد هديه ارزشمندی بود. آن سال‌ها، سال‌های عجيب و پرهياهويی برايم بود و ديدن عكس‌های سياه و سفيد كلبه و پيرمرد در تقابل با عكس‌های ديجيتال امروزی پست قبل چقدر لذت‌بخش بود. البته اين لذت ديداری با تمام خاطرات درون و بيرون تصاوير ادغام شده و می‌دانم كه برای شما دیدن آنها چندان لذت‌بخش نخواهد بود.

آیدین آغداشلو

دیدن نمایشگاه نگارگری موزه هنرهای معاصر چقدر دلسرد کننده بود و حرفهای آیدین آغداشلو و گزارش انهدام او را به یادم آورد. نکته جالب قرار داشتن چند اثر ارزشمند مینیاتور قرن ۱۰ ه.ق در کنار انبوهی از آثار تهی از معنا و مفهوم هنرمندان معاصر بود. جدا از ارزش های تکنیکی و استادی به تمام معنای نگارگران قدیمی و سطح نازل توانایی فنی هنر معاصر مینیاتور، عدم وجود تفکر و اندیشه آثار در سطح مانده نگارگران امروز عیان بود.